Nie potrafię żyć bez nadziei.
Choćby i coś się ledwo pojawiło, razem z tym pojawia się nadzieja.
Nie potrafię inaczej.
Nadzieja matką głupich. Często wychodzę na głupca.
To boli.
Nie potrafię inaczej.

O wielki Boże et cetera,
Cóż to się ze mną stało nagle,
Że "duch" "sam siebie" już nie"zbiera",
Że opuściłem nagle żagle.

Tak mi coś...psiakrew, braknie słowa,
Tak mi się "poziom" duszy zsunął...
Że gdybym wiedział, gdzie się chowa,
Tobym jej w pysk z przekleństwem plunął...

                                               Julian Tuwim
                                               bardzo zły!

                  w ostatnich dniach czerwca 1912 roku

Dziękuję

Skończyłem. To ostatni post. Nie będę już tu więcej pisać. W ogóle już nie będę pisać.
Nie ma sensu.

Żyj z całych sił

Życie tli się płomieniem co

Wątły i łatwo zagasić go

Może innym razem.